سالي كه نكوست از بهارش...

سالي كه نكوست از بهارش پيداست
سال پيش، سال خوبي نبود. سال خوب كه چه عرض كنم. سال بدي بود. اوضاع داخلي كشور حسابي نا متعادل شده. اوضاع جهاني هم
از طرفي امسال با ماجراي ملوانان انگليسي شروع شد و با تحويل يك سويه ي آنها از طرف ايران. مثل اينكه قرار بود اونها رو با دستگير شدگان ايراني در اربيل معادمله كنند كه الان آمريكا زير بار نميره. گرچه حرف هاي ديگه ايي هم پشت اين ضييه وجود داشت.
جالب اينجاست، زماني كه ملوانان آزاد شدند عدهايي جلوي وزارت امور خارجه تجمع كردند.
در سال جديد مي بايستي منتظر اتفاقات بدي باشيم.
شرايط منطقه ي خاور ميانه بدطوري بهم ريخته. از طرفي با وجود حضور نيرو هاي امريكايي در عراق وضع امنيتي عراق مناسب نيست. از طرفي در شمال عراق تركيه خواهان دسترسي به چاهاي نفت است و براي اين منظور به شدت با كرد ها مشكل پيدا كرده. دولت عراق چند پارچه شده و امريكا و انگليس اين مسائل و مشكلات رو در عراق تماماً به ايران نسبت مي دن و روي اون تبليغات گسترده ايي عليه ايران مي كنند. هنوز موضوع 15 ملوان انگليسي تمام نشده كه امريكا اعلام مي كنه كه يك شهروندش در كيش ربوده شده. معلوم نيست به كجا بكشه اين قضييه.
از طرفي در داخل كشور در برابر كمپين يك ميليون امضا براي تغيير قوانين تبعيض آميز عليه زنان با نزديك شدن به فصل گرما نيروي انتظامي و بسيج از طرح برخورد با بدحجاي خبر مي دهند و اعلام مي كنند كه شديداً با اين موضوع برخورد خواهند كرد.
اين نوع برخورد هاي حساب شده و گاه حساب نشده باعث به وجود اومدن توهمي در نسل جوان شده كه: حجاب بد، يعني شجاعت، مقاومت و مبارزه و در اين توهم مشغولند و راه به جايي نمي برند.
با اين اوصاف جداً نبايد گفت سالي كه نكوست از بهارش پيداست؟